Blog

Frankrijkgevoel in Ramsel

Ik geef het toe, ik ben fan van programma’s in de aard van ‘La vie en rose’ en ‘Eviva España’. Annemie Struyf brengt mensen in beeld die alles achterlieten in België en naar het buitenland verhuisden. Ze slaagt erin om me dan helemaal te laten wegdromen en me te laten denken: ‘Wat als wij ook naar het buitenland zouden trekken?’. Zelfs Iben, onze jongste zoon, heeft die microbe al snel te pakken. Telkens als wij in Frankrijk op vakantie zijn, begint hij spontaan te zoeken naar huizen die daar te koop zijn en zegt hij dat hij graag naar daar zou verhuizen.

Het onthaastende effect van ezels...

Deze blog schrijf ik in Frankrijk, in de schaduw van een kastanjeboom met zicht op bergen en een helderblauwe lucht. Ik zit er te mijmeren over onze vakantie en over thuis. Ik houd enorm van de ongerepte Franse natuur, de rust, de wilde kruiden en van de spontane begroetingen hier.

Steun aan lokale handel of chauvinisme?

Al maanden loop ik rond met het plan om met een blog te starten, maar ik was er nog nooit aan begonnen. Vorig jaar voelde ik in het zuiden van Frankrijk, aan een huis met een prachtig zicht op de bergen, dat de woorden uit mijn pen wilden kruipen. Elke vakantie opnieuw begrijp ik waarom schrijvers zich soms terugtrekken in de Franse natuur om inspiratie op te doen. Bovendien kon ik er nergens naast het onderwerp van mijn eerste blog kijken: 'produits du terroir' ofwel 'streekproducten'. Ik bevond me in dé kruidenstreek van Frankrijk, de Drôme, en daar zijn typische streekproducten enorm belangrijk.